Forsk, Forsk

2 07 2008

Dette er neppe ein humanistEit av høgdepunkta i Hallo i Uken-sendingane er forskarane Forskar 1 og Forskar 2, som alltid finn ut noko nytt og nyttig. Du skal ikkje ha gått lenge på Blindren for å oppdaga at det mest ikkje er grenser for kva det går an å forska på.

Og no har til og med Line Esborg teke dokotograd på kulturen sin rolle i den norske nei-rørsla. ”Det norske nei til EU. En studie av motstand som kulturell praksis” er tittelen.

Avhandlinga, som blei lagt fram i februar 2008 tek i liten grad for seg den politiske debatten for og mot EU i 1994, men fokuserer stort sett på dei kulturelle verkemidla som neisida brukte.

Ein hovudtese er at debatten ikkje handla om EU (eller Europa, som det tidvis blir kalla i oppgåva), men om Noreg. I og for seg er det ikkje oppsiktsvekkande. Det spørsmålet folk skulle ta stilling til var jo om Noreg skulle gå inn i EU. Då er det eit viktig spørsmål korleis EU-medlemskap ville påverka landet me bur i, Noreg.

Om ein utan serleg kjennskap til den norske EU-debatten les denne avhandlinga, kan ein få inntrykk av at neifolk primært var nostalgiske, og at ein let kjenslene, ikkje fornufta avgjera. Sånn var det sjølvsagt ikkje. Men det er naturleg at ei oppgåve som handlar om kulturen si rolle primært fokuserer på dette, og ikkje på alle mulege andre verkemiddel.


Esborg jobbar innan faget kulturhistorie. Du treng slett ikkje vera nokon fagfelle for å ha utbytte av å lesa avhandlinga. Nokre avsnitt her og der var prega av mykje framandord og vitskapsteoretiske synsmåtar. Eg forstod ikkje alt dette, men kunne fint lesa vidare på neste avsnitt utan å mista samanhengen. Litt framandord får ein tåla når det trass alt er ei doktorgradavhandling.

Noko av det mest engasjerande med teksten er dei mange intervjua forskaren har gjort med ulike aktørar i Nei til EU. Ho har intervjua nokre sentrale strategar på Oslo-kontoret, men òg lokallagsstyremedlemmar og grasrotaktivistar frå ulike regionar. Dei har mykje interessant å seia med, og me som kjempar EU-kampen i dag har mykje å læra av dei.

I tillegg får me eit fint innblikk i plakatar og løpesetlar som blei brukt. Me får lesa om korleis kjerneargumentasjonen blei utvikla, og korleis neisida sin eigenrepresentasjon og identitet var.

Eg vil rå alle som er over gjennomsnittet opptekne av EU-debatten til å lesa denne doktorgradsavhandlinga. Er me heldige kjem ho ut på nytt i ein form som er noko meir populærvitskapleg, og som kan lesast av endå fleire.

Klassekampen har laga ei reportasje om boka.

Advertisements

Handlingar

Information

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s




%d bloggarar likar dette: